_______________Giden degil kalandır terk eden.Gidende bu yüzden gitmiştir zaten...____________

Çıkıyorum evden
Cadde bomboş sanki
Görmüyor gözlerim başkasını
Duymuyor kulaklarım hiçbir şeyi
Yürüyorum, yürüyorum
Seni bulmak umuduyla bakıyorum her çehreye
Sen heryerdesin halbuki
Sadece somut halini arıyorum
Gözlerimi avutmak için...
Geçiyorum senle dolu her sokağı
Herkes sensin ama bir o kadar da hiç kimsesin
Anlamsız anlamsız yürüyorum
Boşboş bakıyor gözlerim
Seni bulmanın sevincini yaşamak istiyor bedenim
Yürüyorum, yürüyorum, yürüyorum..
Senin sesini duymak için çırpınıyor kulaklarım..
Sonsuzluk kapısı denen bir yere geliyorum
Ve okuyorum üzerindeki notu
'Yalnız başına bir hiçsin!'
Oradan da dönüyor ayaklarım, bedenim, ruhum..
Her bir adımda daha da dağlanıyor yüreğim,
Her nefeste daha da artıyor gizemin
Ama ben seni bulurum diye yürümeye devam ediyorum
Oyalanmaktan, boşalmış sokaklar farketmiyorum
Birbir yok oluyor 'sen'ler üzülüyorum
Ve sonunda yalnız kalıyorum dört yolda
Gözlerim isyan ediyor sensizliğe
Oturup hüngür hüngür ağlıyorum
Yapılacak birşey kalmadığını anlayınca
Ayaklarım yavaş yavaş evimin yolunu buluyor
Umursamıyorum
Anahtarı sokup girmişim içeri
Üstümü değiştirmişim bile
Şaşırıyorum
Yırtık bezle sarılı yorganım bile ısıtmıyor beni
Üşüyor, titriyorum..
Ve yine farketmeden uykuya dalıyorum..
Rüyamda sen varsın, yanıbaşımdasın
Son kez olmadığını bile bile yine şaşırıyorum
Mutluyuz seninle, birlikteyiz el ele
Sonra sen kulağıma fısıldıyorsun
' Sadece rüyadayız.. '
Soğuk terler içinde uyanıyorum
Seni ne kadar sevdiğimi tekrar anlıyor
Kör bahtıma küfrediyorum
Elimi yüzüme ***ürdüğümde farkediyorum ki
Akan yaşlar